PeRGI Tak KemBaLi

Salam blogger....

Setelah sekian lama sepi akhirnya blog sy nie bernafas kembali..... hihihi.... Mcm2 perkara yg bleh diceritakan sebnrnya tp sy kekurangan masa nak menaip.... (percaya x??) ahahaha.....

Setelah sekian lama x berkongsi cerita, sy mulakan dgn cerita sedih sikit... Esok2 klau rajin baru kongsi2 cerita yg gembira2 plak ye....

Tanggal 31.07.2013, seminggu sebelum hari raya sy dikejutkan dengan pemergian seorang rakan sepejabat. Allahyarhamah Siti Shiara binti Saidin meninggal dunia dalam kemalangan jalan raya semasa pulang dr tempat kerja. Arwah meninggalkan 5 org anak yg berusia dalam lingkungan 16 tahun hingga 4 tahun. 

Arwah sgt happy go lucky orangnya dan sgt mudah ketawa walaupun semasa ada masalah. Macam2 gelagat lucu yg mengingatkan sy dan kwn2 sepejabat tentang arwah. Arwah juga suka menggunakan bahasa2 yg pelik2... Pakai sebut ikut sedap mulut dia je... hihihi... Hingga ada kawan yg memberikan dia gelaran "Dewan Bahasa dan PUAKA" (DBP) Siti Shiara.... :) Kenangan yg sgt sukar dilupakan... 

 

(Wajah yang sentiasa ceria. Namun tiada siapa yg tahu apa yg ada di dalam hatinya)

Arwah yg paling kiri sekali

p/s: Moga roh arwah dicucuri rahmat dan ditempatkan dikalangan org2 yg beriman. Al fatihah untuk Arwah Siti Shiara binti Saidin.

PerGI TaK KeMbaLi

salam blogger,

9.3.2011  - setahun yg lps....

1.30pg - sy mendpt panggilan tel drp adi lelaki sy Taufik, "Long, abah jatuh kat umah nie n dia pengsan"...

2.30pg - sekali lg Taufik menelefon, "Long, abah dah xde...."

Menitik laju air mata sy, mendengar perkhabaran itu.... X disangka dlm usia 54 tahun abah pergi meninggalkn kami... Ya, pergi yg x akan kembali...

Sy akui sy x berapa rapat dgn abah semasa zaman remaja sy krn sy dibesarkn oleh datuk dan nenek dr bayi hinggalah sy dewasa... Namun, seiring dgn pertmbhn usia, sy semakin sedar bahawa abah tetap abah n x bleh ditukar ganti....

9.3.2012 

Setahun yg lps sy x dpt menulis tentang pemergian abah di dada blog sy ini krn sy tiada kekuatan utk menulis.. Hari ini sy berkongsi kisah, air mata sy juga x berhenti menitik... Kasihnya sy kpd abah tiada hadnya dan tiada sempadan.... 

Abah,
Hanya doa yg dpt ku kirimkn
Agar abah tenang di "sana"


Ya Allah,
Kau ampuni dosa2 abahku
Permudahkn perjalanan abah utk menemuimu, Ya Allah

(gambar nie cilok kat KAKAK CINTA PUNYE FB....)hehehe...

AL-FATIHAH buat abah JUMAAT BIN A. MANAP.... 

p/s: sayangi ibu bapa kita sepenuh hati semasa hayat mereka masih ada..